1-ci qrup əlil olan gənc müəlliməyə qarşı mənəvi terror: Ananın ahı və cavabsız qalan haqq-ədalət fəryadı
Təhsil sistemində baş verən laqeydlik, mənəvi təzyiq və ayrı-seçkilik növbəti bir insan həyatının sonlanması ilə nəticələndi. Mingəçevir şəhərində yaşayan 1-ci qrup əlil, gənc və həvəsli pedagog Rəyifə İslam qızı Əliyeva məruz qaldığı ağır psixoloji gərginliyə və haqsızlıqlara dözməyərək 8 gün əvvəl dünyasını dəyişdi. Onun anası Xeyriqül Əliyeva qızının ölümünə bais olan şəxslərin cəzasız qalmaması üçün ictimaiyyətə və aidiyyəti qurumlara fəryad edir.
Rəyifə Əliyeva 1-ci qrup əlilliyi olmasına baxmayaraq, rəsmi işləmə icazəsi olan, yaşamaq və cəmiyyətə fayda vermək əzmi ilə çabalayan bir təhsil işçisi idi. O, Məktəbəqədər və Ümumi Təhsil üzrə Region İdarəsinin Mingəçevir STS-də metodist vəzifəsində çalışırdı. Ştatı ixtisara düşdükdən sonra ruh yüksəkliyini saxlamaq və xəstəliyini unutmaq məqsədilə Mingəçevirdə yerləşən Ağdam 52 nömrəli məktəbə təşkilatçı vəzifəsinə göndərildi və 2025-ci ilin yanvar ayından rəsmi olaraq bu vəzifəyə təyin olundu.
Lakin onun həyatını xilas edən, ona yaşamaq gücü verən bu iş, məktəb rəhbərliyinin və təhsil məmurlarının laqeydliyi ucbatından onun sonunu hazırladı.
2025-ci ilin avqust ayında məzuniyyətdən qaydan Rəyifə Əliyeva məktəb rəhbərliyi tərəfindən misli görünməmiş mənəvi təzyiqlə üz-üzə qaldı. Anasının bildirdiyinə görə, məktəbin rəhbəri Zülfiyyə Qəmboy qızı Əliyeva və onun yaxın əlaltısı Məhsəti xanım gənc qıza qarşı açık-aşkar дискриминация (ayrı-seçkilik) edərək:
"Sən 1-ci qrup əlilsən, işləyə bilməzsən!" — ifadələri ilə onu ağır stressə salmış, "Səni bu şəhərdən çıxardaram!" kimi hədə-qorxularla psixoloji terror tətbiq etmişdirlər.
Hüquqlarını müdafiə etməyə çalışan Rəyifə Əliyeva Qarabağ Regional Təhsil İdarəsinə müraciət etsə də, idarənin rəhbər şəxsi Sənan müəllim ona dəstək olmaq və haqq-ədaləti bərpa etmək əvəzinə:
"Sənə iş yoxdur, get səhhətinin qayğısına qal" — deyərək xəstə bir insanın əmək hüquqlarını tapdalamış və işinə xitam vermişdir.
Son gününə qədər işinə dönəcəyi günü gözlədi...
Qeyd edək ki, bu, Rəyifənin üzləşdiyi ilk haqsızlıq deyildi. Daha əvvəl Sevinc Həsənova tərəfindən də oxşar bəhanə ilə onun işinə xitam verilmiş, lakin məsələdən xəbərdar olan Elçin Kərimov dərhal müdaxilə edərək gənc qızın işini bərpa etmişdi. Lakin bu dəfəki mənəvi zərbə və sistemli təzyiq Rəyifənin zəifləmiş səhhətinə ağır zərbə vurdu.
Təhsil idarəsinin və məktəb rəhbərliyinin bu soyuqqanlı, qəddarcasına yanaşmasından sonra Rəyifə Əliyevanın xəstəliyi sürətlə aqressivləşdi. Son gününə, son nəfəsinə qədər haqqının bərpa olunacağını və işinə qayıdacağını gözləyən gənc müəllimə, bu ağır mənəvi yükə dözməyərək həyata gözlərini yumdu.
Bir ananın ahı: "Qızımın ruhu şad olsun, günahkarlar cəzalansın!"
8 gündür ki, övlad dağ çəkən ana Xeyriqül Əliyeva göz yaşları içində Elm və Təhsil Nazirliyinə, Hüquq-mühafizə organlarına və media nümayəndələrinə səslənir:
"Mənə pul yox, ovladımın ruh yüksəkliyi, xəstəliyini unutması lazım idi. Qızımın tək tutunduğu dal onun işi idi. Onu işindən, yaşamaq həvəsindən elədilər. Bir ana kimi sizə yalvarıram, bu məsələni işıqlandırın. Qızımın işini yoxlayın, ona bu mənəvi terroru yaşadan Zülfiyyə Əliyeva, Məhsəti və Sənan müəllim qanun qarşısında cavab versinlər. Qızımın ahı yerde qalmasın, ruhu şad olsun!"
Təhsilmedia.com olaraq məsələni diqqətdə saxlayacağımızı, aidiyyəti qurumların (Elm və Təhsil Nazirliyi, Qarabağ RTİ) bu dəhşətli iddialarla bağlı rəsmi mövqeyini dərc etməyə hazır olduğumuzu bildiririk. Bir insanın yaşamaq hüququnu və ümidini əlindən alan laqeydlik cəzasız qala bilməz!
